Test godzinny oświetlenia awaryjnego: dlaczego nie wystarczy mrugnięcie diody
Oprawa, która zapala się na moment po zaniku zasilania, może nie utrzymać wymaganej godziny pracy. To wykrywa wyłącznie test pełnego czasu.
Oświetlenie awaryjne jest instalacją, której stan najtrudniej ocenić na oko. Oprawa wygląda tak samo, gdy akumulator ma pełną pojemność, i wtedy, gdy wystarcza mu na trzy minuty świecenia. Dlatego przegląd obejmuje dwa różne testy.
Test funkcjonalny
Krótkie sprawdzenie, czy po odcięciu zasilania podstawowego oprawa w ogóle się zapala i czy działa źródło światła. Wykonuje się go często, w instalacjach z testem samoczynnym zwykle raz w miesiącu. Wynik odpowiada na pytanie, czy oprawa żyje, ale nic nie mówi o jej wydolności.
Test pełnego czasu pracy
To badanie, w którym oprawa pracuje na akumulatorze przez cały wymagany czas, czyli w polskich warunkach co najmniej godzinę. Dopiero ono pokazuje rzeczywisty stan ogniwa. Test wykonuje się co najmniej raz w roku, najlepiej poza godzinami pracy obiektu, ponieważ po jego zakończeniu oprawy potrzebują czasu na ponowne naładowanie.
Ten drugi test jest w praktyce najczęściej pomijany, bo jest kłopotliwy. Bez niego jednak wynik przeglądu nie ma większej wartości.
Wymagane parametry
- Droga ewakuacyjna o szerokości do 2 m: minimum 1 lx w osi drogi, a w pasie środkowym o szerokości połowy drogi nie mniej niż 0,5 lx.
- Strefa otwarta: minimum 0,5 lx na poziomie podłogi, z wyłączeniem pasa 0,5 m przy ścianach.
- Strefa wysokiego ryzyka: 10 procent natężenia eksploatacyjnego, jednak nie mniej niż 15 lx.
- 50 procent wymaganego natężenia musi pojawić się w ciągu 5 sekund od zaniku zasilania podstawowego.
Znaki ewakuacyjne i odległość rozpoznania
Wysokość piktogramu na znaku musi odpowiadać odległości, z jakiej ma być czytelny. Znak podświetlany wewnętrznie rozpoznaje się z większego dystansu niż znak oświetlany z zewnątrz, co ma znaczenie w długich korytarzach i halach.
Przy przeglądzie sprawdzamy też, czy znaki wskazują istniejące wyjścia. Po przebudowach zdarza się, że strzałka kieruje do drzwi, których już nie ma albo które zostały na stałe zamknięte.
Systemy z centralnym nadzorem
W dużych instalacjach opłaca się centralny nadzór adresowalny. System sam wykonuje testy w zaplanowanych terminach, raportuje awarię pojedynczej oprawy i prowadzi dziennik, który można okazać przy kontroli. Odczyt tego dziennika jest przy przeglądzie równie ważny jak same testy.
Zakres czynności opisaliśmy na stronie przegląd oświetlenia awaryjnego i ewakuacyjnego.


